loading...

روانشناسی و طرحواره درمانگر

بازدید : 219
شنبه 24 خرداد 1399 زمان : 13:27

ميانگين گيري

مفهوم ميانگين گيري از سيگنال كه در فصل 3 مطرح شده بود، براي ساير پاسخ هاي برانگيخته شنيداري و هم چنين براي پاسخ MMN صادق است. در مورد پاسخ MMN، نسبت سيگنال در واقع حاصل تقسيم اندازه دامنه MMN به مقدار نويز حين ارزيابي است. بياد بياوريد كه سطح نويز در ثبت پاسخ هاي برانگيخته، با مربع ريشه تعداد نمونه ها (تكرار محرك يا جاروها) نسبت عكس دارد. در اين وضعيت، فرض بر اين است كه MMN داراي يك قفل زماني بسيار محكم بين سيگنال و محرك است، در حالي كه نويز بدون تغيير، ساكن، و در طول جاروها يكسان است. در همان نتيجه گيري، فرض ديگر كه معمولا بدان توجه نمي شود آن است كه خود آمپلي فاير، منبع نويز اندازه گيري نيست. البته اين فرض را به ندرت مورد آزمون قرار مي دهند، و در صورت قیمت سمعک بررسي نيز احتمالا نتيجه آن به ندرت روا خواهد بود. يك رويكرد منطقي و متداول براي بهبود نسبت سيگنال به نويز يك پاسخ برانگيخته آن است كه تعداد دفعات تكرار محرك (جارو) را افزايش دهيم. ميانگين گرفتن سيگنال هاي بدست آمده از تعداد كافي محرك استاندارد - البته به شرط آنكه ISI نسبتا كوتاه باشد و تعداد دفعات ارائه محرك هاي استاندارد نيز ثابت باشد – مشكلي را بوجود نمي آورد. چالش اصلي آن است كه بخواهيم بدون افزايش بي حد زمان آزمون، به ميانگين گيري كافي از شكل موج هاي برانگيخته شده بپردازيم. در مورد پاسخ MMN نوعي تناسب اجتناب ناپذير بين انجام دفعات كافي ميانگين گيري از سيگنال، و عملي بودن زمان آزمون باليني وجود دارد. يك راهبرد خوب براي دستيابي به اين هدف، كاستن از فواصل بين محرك هاي انحرافي است تا تعداد بيشتري محرك ارائه شوند و در همان چارچوب زمان مشخص، تعداد دفعات ميانگين گيري بيشتر شود. متاسفانه همانطور كه پيش بيني مي شود، با افزايش نسبت تكرار ارائه محرك انحرافي (كاهش ISI) دامنه MMN كاهش مي يابد. اين وضعيت البته موجب كاهش نسبت سيگنال به نويز مي شود، در نتيجه به دور از مسئله صرفه جويي در وقت، مي بايست ميانگين گيري را همچنان ادامه داد و در واقع طول مدت آزمون بيشتر مي شود. در حالي كه ميانگين گيري در حال انجام است، موج نسبتا آرام MMN را مي توان از ميان EEG مستمر، از طريق نمونه گيري با نسبت تكرار تقريبا كند (مثل 40HZ يا 100HZ) استخراج نمود، البته معمولا براي تبديل آنالوگ به ديجيتال (با حداقل دقت 10 تا 12 بيت) از نسبت تكرار نمونه گيري سريع تر (مثل 1000HZ) استفاده مي شود. بالاخره، پس از اتمام مرحله جمع‌آوري اطلاعات مربوط به پاسخ MMN بصورت برخط و در زمان واقعي (online Rdal-Time) شكل موج هاي حاصل از هر كدام از خط هاي مرجع اصلاح شده (در مقايسه با دوره پيش تحريك) را با يك الگوريتم ويژه براي رد كردن خودكار آرتيفكت ها، پردازش مي شوند. نويزهاي خيلي كم فركانس حاصل از فعاليت هاي EEG، منجر به جابجايي يا افت شكل موج ميانگين گيري شده مي شود. اين نويز را مي توان با استفاده از تنظيم فيلتر بالاگذر، در همان حوزه فركانسي مثلا 0.01 to 0.2HZ حذف نمود. هم چنين قبل از آناليز پاسخ ها، تعداد جاروهاي باقيمانده را (پس از آنكه آرتيفكت ها را از آن خارج كرديم) از نظر آلودگي توسط آرتيفكت پلاك زدن باز هم اصلاح مي كنند، سپس شكل موج ها را بطور جداگانه براي هر دو محرك استاندارد و انحرافي ميانگين گيري مي كنند. بطور خلاصه، روش هاي متداول امروزي ميانگين گيري و پردازش سيگنال، نتوانسته اند نسبت SNR قابل قبولي را براي رديابي مطمئن و كاربرد باليني MMN در تشخيص افتراقي بيماري هاي موثر بر پردازش شنيداري، فراهم آورد.

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 7
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 24
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 6
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 36
  • بازدید ماه : 260
  • بازدید سال : 2138
  • بازدید کلی : 2138
  • <
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی